Tahliyeye kadar dayan
Müfreze kendi ateş eder. Sen onu sağa sola sürüklersin — oyunun tamamı bu: sürü ikiye bölündüğünde nerede durmak, hangi kapsülü kapmak, hangi gedikten geçmek.
Nişan yok, düğme yok. Hat, başparmağın nereye giderse oraya gider ve sahanın her metresi bir seçim: kapsülü mü korursun, yoksa sürünün çoktan dolandığı kanadı mı?
İkmal kapsüllerini vur: takviye ve geliştirmeler — zırh delici mermi, atış hızı, roketler, sıhhiyeci, yürüyen Golyat. Sekiz dakika bir avuç askeri orduya çevirir.
Dalgalar birkaç saniyede bir gelir, zarlar kolonu ikiye böler, tünelciler hattın altını kazıp arkanda çıkar. Sonra da Kraliçe gelir.
Tek koşu, sekiz dakika, kayıt noktası yok: tahliyeye kadar dayan.
Kendi dalgaları, patronları ve hikâyesi olan on kısa bölüm.
Dört tür asker. Onlar için hiç nişan almazsın — yalnızca nerede duracaklarını seçersin.
Tüfek var, soru yok. Hattın belkemiği.
Yavaş ve kalın zırhlı. Sürü kanattan dolanırken orayı tutar.
Kabukları açar; parça tesirli roketlerle yanındakileri de.
Efsanevi bir indirme: sürünün yarısını üstüne çeken yürüyen mekanik.
Beş yaratık ve iki patron. Her biri ayrı bir sorun ve hiçbiri tek başına gelmez.
Hızlı ve ucuz. Yalnızca kalabalıkken tehlikeli — kalabalığı da boldur.
Mermiler kabuktan sekip gider. Roketler gitmez.
Zemini asitle işaretler. Kırmızı çemberden çık.
Hattın altını kazar ve arkasından çıkar. Yerinde durma.
Yaklaşıp infilak eder. Daha yoldayken indir.
Sahayı dümdüz yarıp geçer ve ilk sırayı yanında götürür.
Tünelcileri çağırır, asit tükürür, cepheye vurur. Ona on bölüm götürür.
On kısa bölüm, aralarında çizgi roman: ormanın üstünde bir iniş gemisi, ölü bir koloni, bir röle istasyonu — ve altlarında uyumaya devam etmesi gereken bir şey.
Çorak toprak, orman, kovan ve buz. Zemin değişir, sürü değişmez.
Tahliyeye kadar dayan